Εντάξει τι να λέμε; Μπορώ να γράψω ένα άρθρο μόνο για τον Ρομπέρτο; Πραγμάτικα ο άνθρωπος αυτός πήρε την ομάδα σήμερα όχι μόνο από το χέρι αλλά την σήκωσε όλη στα ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ και την πήγε ένα βήμα πριν τους 16. Δεν ήταν μόνο η εμφάνιση του, ήταν και η συνολική του εικόνα στην διάρκεια και στο τέλος του ματς. Πέρα από τερματοφυλακάρα είναι και ψυχάρα!
Μου είχε κάνει ιδιαίτερα ευχάριστη εντύπωση στην Λεωφόρο ο αυθορμητισμός του σε μια φάση που διαμαρτυρήθηκε στον διαιτητή όταν ο Μπεργκ τον εμπόδιζε να κάνει ελεύθερο. Και σήμερα είτε κατά την διάρκεια του παιχνιδιού είτε αμέσως μετά το τέλος του αγώνα, έδωσε ρέστα! Δυστυχώς δεν μπορώ να εκφραστώ με τον τρόπο που θέλω γιατί γράφω άρθρο αυτήν την στιγμή. Όμως ένα θέλω να πω με όλη μου την καρδιά: " Όλα τα πορτογαλάκια είναι ταύλα, πώπω … " σταματάω απαγορεύεται. Και αυτό το συναίσθημα μου βγαίνει ειδικά σήμερα γιατί μετά το ματς στην Λισαβόνα είχαν βγει όλα τα κομπλεξικά πορτογαλικά ΜΜΕ και αντί να μιλήσουν για την άθλια εμφάνιση της Μπενφίκα, μίλαγαν χλευαστικά για τον Ρομπέρτο που και σε εκείνο το ματς ήταν πολύ καλός αλλά υπέπεσε σε ένα και μοναδικό λάθος.
Και πάμε να πούμε δυο πράγματα για το ματς. Παιδιά αλήθεια είμαι πολύ χαρούμενος για το αποτέλεσμα και θέλω να μείνω σε αυτό και να δώσω μια νότα αισιοδοξίας για την συνέχεια αλλά πιστεύω ότι ταυτόχρονα είναι και χρέος μου να μην στέκομαι μόνο εκεί και να μιλήσω γενικά για την εικόνα της ομάδας για να μην εθελοτυφλούμε. Αν έγραφα απλά σχόλιο σαν σχολιαστής, θα μίλαγα για τον Ρομπέρτο και θα έπαιρνα 50 ψήφους υπέρ. Τώρα από την στιγμή που γράφω όμως ένα κείμενο για το site είμαι υποχρεωμένος να σημειώνω και τα αρνητικά χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εμμένω σε αυτά και γίνομαι γκρινιάρης/μίζερος κλπ.
Σήμερα δεν παίξαμε καλά! Οι Πορτογάλοι αυτήν την φορά δυνάμωσαν το κέντρο και έδειξαν ότι έμαθαν από τα λάθη τους στην Πορτογαλία. Κυριάρχησαν στο κέντρο, με τους δικούς μας Μανιάτη και Σάμαρη να κάνουν ότι μπορούν και όλοι μας το αναγνωρίζουμε αυτό αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαν να ελέγχουν τον ρυθμό. Μοιραία σε όλο το ματς είχαμε παθητικό ρόλο λόγω του ότι υπερίσχυσαν στο κέντρο. Και όχι μόνο αυτό αλλά και το γεγονός ότι παίζουμε με 2 επιθετικούς μπροστά, μας αναγκάζει να αχρηστεύουμε τα άκρα μας στον δημιουργικό τομέα δίνοντας βάση πιο πολύ στον ανασταλτικό τομέα. Έτσι παίξαμε στα άκρα με Φουστέρ και Γιαταμπαρέ.
Ο Φουστέρ ήταν ο κλασικός Φουστέρ! Μαχητής, πίεσε την αντίπαλη άμυνα και έκανε ότι μπορούσε να βοηθήσει δημιουργικά, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο Γιαταμπαρέ στο δεξί άκρο δεν βοήθησε καθόλου. Η λογική του Μίτσελ ήταν σωστή. Ήθελε να χρησιμοποιήσει έναν παίχτη που θα πρόσφερε πιο πολύ στον ανασταλτικό τομέα παρά τον Βάις που και δεν ήταν σε φόρμα και στα αμυντικά μπάζει(με επιφύλαξη το λέω όμως αυτό γιατί δεν ξέρω αν ο Βάις είχε κάποιο πρόβλημα και γι αυτό δεν μπήκε καν στην αποστολή).
Ο Γιαταμπαρέ είναι ένας παίχτης που τον πήραμε για 8άρι κυρίως αλλά λόγω της ταχύτητας του μπορεί να παίζει και στα άκρα. Η εμφάνιση του όμως δεν ήταν καθόλου καλή, δεν βοήθησε δημιουργικά αλλά και αμυντικά έχανε τους αντιπάλους του. Και με προβληματίζει το γεγονός που όταν πρωτοείχε ακουστεί το όνομα του, τον υπολογίζαμε σαν κόφτη. Μετά άλλαξε το πράμα και τον πήραμε σαν 8άρι. Δεν μπορώ να πω ότι δεν έχει ποιότητα, ούτε μπορώ να τον κρίνω σαν 8άρι(μιας και σχεδόν ποτέ δεν τον έχουμε δει να παίζει σε αυτήν την θέση) αλλά σίγουρα για την θέση του ακραίου δεν μ αρέσει. Χίλιες φορές η επιλογή Κάμπελ που την προηγούμενη φορά του είχα κάνει αρνητική κριτική. Έτσι όχι μόνο είχαμε χάσει το κέντρο όπως είπα πριν, αλλά είχαμε και τεράστιο πρόβλημα δημιουργικά.
Λέμε ότι θέλουμε να παίζουμε επιθετικά χρησιμοποιώντας δύο επιθετικούς. Όταν όμως βγαίναμε μπροστά δεν βρίσκαμε λύσεις για να κάνουμε παιχνίδι. Ήταν λες και η ομάδα ήταν κομμένη στην μέση αφού το επιθετικό δίδυμο δεν μπορούσε να αγγίξει μπάλα. Μόνο ο Σαβιόλα κάτι έκανε, κι αυτός γιατί γύρναγε πίσω. (Γενικά ο Σαβιόλα σήμερα δεν ήταν αρνητικός. ) Ο Μήτρογλου σήμερα ήταν άφαντος. Είναι μεγάλος παίχτης ο Μήτρογλου. Είναι και από τις αδυναμίες μου. Όμως στα περισσότερα ματς αν δεν βάλει γκολ δεν συνεισφέρει στην ομάδα σε άλλους τομείς του παιχνιδιού. Στην Πορτογαλία είχε εξαιρετική απόδοση κι ας μην σκόραρε κάτι που με χαροποίησε ιδιαίτερα. Σήμερα όμως ούτε που ίδρωσε. Στην κυριολεξία. Πάντως όπως είπα και πριν η ομάδα ήταν κομμένη, με τίποτα δεν μπορούσε να αναπτυχθεί άρα και να τροφοδοτηθεί ο Μήτρογλου. Πάντως και αμυντικά δεν μπορώ να πω ότι ήμασταν καλοί. Είχαμε πολλές φορές αργές αντιδράσεις, σαν να τους κοιτάζαμε. Ήταν πολλές οι περιπτώσεις πράγμα που με έκανε να καρδιοχτυπήσω πολλές φορές σήμερα και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο.
Παρ’όλα αυτά εμείς ήμασταν αυτοί που βάλαμε το γκολ και τελικά κερδίσαμε. Έτσι είναι το ποδοσφαιρό. Τελικά φέτος η τύχη, μας παίζει δίκαια. Αξίζαμε κατι καλύτερο με την Παρί, χάσαμε, αλλά το κερδίσαμε στο ματς με την Άντερλεχτ που δεν παίξαμε καλά. Αξίζαμε διπλάρα στην Λισαβόνα, την χάσαμε, αλλά κέρδισαμε εδώ μέσα παρόλο που έκαναν μόνο αυτοί παιχνίδι. Και με γκολ του Μανωλά! Το παιδί αυτό έχει πολύ μέλλον αν δουλέψει. Αν μάθει να βάζει και γκολάκια στα στημένα όπως σήμερα δεν τον πιάνει κανείς. Μου άρεσε έτσι όπως το πανηγύρισε, φάνηκε ότι το ήθελα ΠΑΡΑ πολύ! Μπράβο του μακάρι να συνεχίσει έτσι.Και οσον αφορά το ματσάκι θέλω να κλείσω μιλώντας πάλι για τον πρωταγωνιστή της βραδιάς.
Το γεγονός ότι δεν παίξαμε καλά αυτό δεν σημαίνει παράλληλα ότι δεν την αξίζαμε κι όλας. Την αξίζαμε, γιατί είχαμε έναν παίχτη που μας την χάρισε μόνος του παλικαρίσια! Μόνο γι αυτόν τον λόγο δεν μου πάει η καρδιά να πω ότι δεν την αξίζαμε. Και ο τερματοφύλακας μέσα στο παιχνίδι είναι. Και οι ομάδες για να πάνε μπροστά θέλουν καλό τερματοφύλακα. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να τον κρατήσουμε(μάλλον είναι δύσκολο εώς απίθανο) αλλά τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε να του ανανεώσουμε τον δανεισμό.
Πιστεύω πάντως και για τον ίδιο είναι ότι πρέπει ο Ολυμπιακός! Το ότι είναι τερματοφυλακάρα είναι γνωστό. Όμως το να στέκεται καλά σε υψηλό επίπεδο τώρα το χτίζει. Σε μας θα μπορεί να αποκτήσει ψυχολογία νικητή. Το έβλεπα στην συμπεριφορά του πόσο ήθελε να κρατήσει την καλή εμφάνιση που είχε κάνει, πράγμα που δείχνει ότι θέλει λίγο να πάρει τα πάνω του ψυχολογικά. Και στο τέλος ξέσπασε από χαρά. Ψυχάρα!
Στην δύσκολη τριάδα αγώνων κατάφεραμε να φέρουμε εις πέρας τα πρώτα 2. Μπράβο στην ομάδα. Ας πανηγυρίσει την μεγάλη νίκη σήμερα. Από αύριο όμως αφοσίωση στον ΠΑΟΚ. Μην παρασυρθούμε. Αν και μετά από αυτήν την επιτυχία είμαι σίγουρος ότι θα κάνουμε μια πολύ καλή εμφάνιση την Κυριακή. Ελπίζω να μην διαψευστώ. Το μέλλον της ομάδας αυτήν την στιγμή φαίνεται ευοίωνο. Πραγματικά είναι τεράστια επιτυχία αν και με τόσες αλλαγές στο ρόστερ να πηγαίνουμε καλά και στην Ευρώπη. Μπράβο στον Μίτσελ για το πάθος του και την συμπεριφορά του στους παίχτες! Ξέρει να τους προστατεύει, ξέρει να τους ανεβάζει και ξέρει να τους κρατάει στην τσίτα. Για μένα εκεί βρίσκεται το κλείδι της μέχρι στιγμής καλής μας πορείας. Όμως επειδή ακόμα η πρόκριση δεν έχει τελειώσει και γενικά έχουμε πολύ δουλειά ας παραμείνουμε συγκεντρωμένοι γιατί έχουμε ακόμα αρκετή συνέχεια.
Πηγή : www.contra.gr
Post a Comment