Kαι τώρα τα «κείμενα» αλλάζουν. Δηλαδή από τη φάση «παίζει το κεφάλι του ο Μίτσελ», την εποχή των σεναρίων περί αντικατάστασης του Ισπανού λόγω της πίεσης για καλό, θεαματικό και αποτελεσματικό ποδόσφαιρο, ο Ολυμπιακός μπαίνει στη φάση της αναγνώρισης της δουλειάς που κάνει ο προπονητής του. Μπαίνει. Δεν μπήκε οριστικά. Διότι στο ποδόσφαιρο, λένε, είσαι όσο καλός δείχνει το τελευταίο σου αποτέλεσμα. Κόντρα στην Μπενφίκα ο Ολυμπιακός ήταν θαυμάσιος και κάπως έτσι, ακριβώς επειδή ήταν τέτοια η συνολική ομαδική εμφάνιση, η αντανάκλαση φώτισε τη φιγούρα του προπονητή. Στον Ολυμπιακό όμως ο Μίτσελ κρίνεται παιχνίδι με το παιχνίδι. Σε κάθε σειρά αγώνων. Κι αυτή που έχει μπροστά είναι προφανώς καθοριστική. Ικανή να τον αναδείξει σε δημοφιλή, εφόσον όλα του πάνε καλά στα ελληνικά ντέρμπι και στο ματς με την Μπενφίκα για το Champions League, ή να τον ξαναβάλει στη φάση της αμφισβήτησης ή και της έντονης αμφισβήτησης.
Σχετικά με τον Μίτσελ, η κουβέντα έχει ενδιαφέρον σε δύο επίπεδα: στη σταθεροποίηση της απόδοσης, που απαιτεί, εκτός των άλλων, αποτελεσματική παρακίνηση των ποδοσφαιριστών από τον προπονητή, ώστε να είναι ομαλή η μετάβαση, σε επίπεδο ψυχοπνευματικό, από το Champions League στη Super League, και στη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού.
Στην επιλογή του Μίτσελ να μείνει απροφύλαχτος με το κοστούμι και να γίνει μούσκεμα στο «Ντα Λουζ» ο παρατηρητής διαπιστώνει και αντιλαμβάνεται την επιλογή του Ισπανού να ζει με τους ποδοσφαιριστές του, να κρατά μικρή τη μεταξύ τους απόσταση. Είναι τέτοια η εμπειρία ενός πρώην πολύ σημαντικού ποδοσφαιριστή, που τον καθιστά ικανό να αντιλαμβάνεται όσα οι ποδοσφαιριστές έχουν ανάγκη να δουν και να ακούσουν προκειμένου να παραμείνουν σε εγρήγορση και να μη χάσουν τα κίνητρά τους και τη διάθεση για προσφορά στο σύνολο, να νιώθουν κοντά τους τον προπονητή. Ολα αυτά όμως στη θεωρία. Ο επόμενος μήνας θα μας απαντήσει πόσο καλός είναι, σε αυτά τα πεδία, ο Μίτσελ και στην πρακτική. Είναι ο μήνας του. Ο μήνας που θα αποφασίσει αν ο Ισπανός είναι όσο αποτελεσματικός χρειάζεται προκειμένου να πείσει την πλατιά μάζα της κοινωνίας του Ολυμπιακού ότι του αξίζει να συνεχίζει να φορά τη φόρμα του.
Σχετικά με τον Μίτσελ, η κουβέντα έχει ενδιαφέρον σε δύο επίπεδα: στη σταθεροποίηση της απόδοσης, που απαιτεί, εκτός των άλλων, αποτελεσματική παρακίνηση των ποδοσφαιριστών από τον προπονητή, ώστε να είναι ομαλή η μετάβαση, σε επίπεδο ψυχοπνευματικό, από το Champions League στη Super League, και στη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού.
Στην επιλογή του Μίτσελ να μείνει απροφύλαχτος με το κοστούμι και να γίνει μούσκεμα στο «Ντα Λουζ» ο παρατηρητής διαπιστώνει και αντιλαμβάνεται την επιλογή του Ισπανού να ζει με τους ποδοσφαιριστές του, να κρατά μικρή τη μεταξύ τους απόσταση. Είναι τέτοια η εμπειρία ενός πρώην πολύ σημαντικού ποδοσφαιριστή, που τον καθιστά ικανό να αντιλαμβάνεται όσα οι ποδοσφαιριστές έχουν ανάγκη να δουν και να ακούσουν προκειμένου να παραμείνουν σε εγρήγορση και να μη χάσουν τα κίνητρά τους και τη διάθεση για προσφορά στο σύνολο, να νιώθουν κοντά τους τον προπονητή. Ολα αυτά όμως στη θεωρία. Ο επόμενος μήνας θα μας απαντήσει πόσο καλός είναι, σε αυτά τα πεδία, ο Μίτσελ και στην πρακτική. Είναι ο μήνας του. Ο μήνας που θα αποφασίσει αν ο Ισπανός είναι όσο αποτελεσματικός χρειάζεται προκειμένου να πείσει την πλατιά μάζα της κοινωνίας του Ολυμπιακού ότι του αξίζει να συνεχίζει να φορά τη φόρμα του.
Πηγή: www.sportday.gr
Post a Comment