Άρσεναλ, Λίβερπουλ, Ίντερ, Τζένοα, Ντόρτμουντ. Μπενφίκα, Σπόρτινγκ, Γαλατά και ποιος ξέρει πόσες χάσαμε στο… μέτρημα το τελευταίο 48ώρο όταν και από τα διεθνή ΜΜΕ τροφοδοτείται μια χαρά «φιλολογία» γύρω από τον Κώστα Μήτρογλου.
Σε όλα τα… σενάρια που φέρνει η διακοπή στο προσκήνιο, «μέσα» είναι ο 25άχρονος στράικερ. Ο Βενγκέρ που τον εκτιμά χρόνια, ο Ζαρντίμ που τον ξέρει καλά, ο αντί-Λεβαντόφσκι, ο αντί-Καρντόσο, ο αντί-Μπουλούτ, το πρόβλημα στο «γκολ» για την Ίντερ και καλά να είμαστε να συνεχίσουμε αυτή την «ιδιαίτερη» καταμέτρηση.
Τι είναι αλήθεια από όλα αυτά; Προφανώς κανείς δεν ξέρει. Είναι σίγουρο όμως ότι ένας ποδοσφαιριστής με τέσσερα χατ τρικ σε 36 μέρες και μάλιστα ένα εξ αυτών σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ, δεν περνά απαρατήρητος.
Έστω και αν πρόκειται για μια περίπτωση Έλληνα και όχι ποδοσφαιριστή προερχόμενο από κάποια «βαριά» σχολή της Ευρώπης. Γεγονός που πάντα έχει τη σημασία του και πάντα αναφέρεται ξεχωριστά από όλα εκείνα τα παιδιά που έχουν κάνει ως τώρα καριέρα στο εξωτερικό.
Ο Μήτρογλου έχει ολόκληρη σεζόν μπροστά του με τον Ολυμπιακό. Έχει Τσάμπιονς Λιγκ. Έχει την Εθνική ομάδα και την προοπτική της συμμετοχής στο παγκόσμιο κύπελλο της Βραζιλίας. Και το κυριότερο; Έχει την εμπιστοσύνη όλων πια. Του Μίτσελ. Του Φερνάντο Σάντος. Της φίλαθλης κοινής γνώμης. Όλοι βλέπουν πια στο πρόσωπο του έναν άνθρωπο με αληθινό χάρισμα στο γκολ.
«Ο Κώστας Μήτρογλου είναι ό,τι καλύτερο έχει αυτή την στιγμή το ελληνικό ποδόσφαιρο σε ό,τι έχει να κάνει με την θέση του επιθετικού» είπε προ ημερών ο Κριστόφ Βαζέχα και προφανώς ο δικός του ορισμός να είναι ο πλέον ενδεδειγμένος για την περίσταση.
Στο χέρι του 25άχρονου είναι λοιπόν να συνεχίσουν τα δίχτυα να τινάζονται. Στο χέρι του τα… δημοσιεύματα να χορεύουν. Στο χέρι του είναι να έρθουν ακόμη καλύτερα πράγματα για εκείνον στο μέλλον. Προς το παρόν; Αυτό που έχει αξία στις μέρες που διανύουμε, σε αυτές τις πρώτες στροφές της αγωνιστικής σεζόν 2013-2014 είναι μάλλον η διαπίστωση ότι για τον Μήτρογλου…το τρένο έφτασε στον προορισμό. Δεν χάθηκε στην διαδρομή, παρά τα πάνω και τα κάτω.
Έφτασε εκεί που τον… περίμενε από το 2007 το ελληνικό ποδόσφαιρο. Μαζί με την υπόλοιπη παρέα. Τους σωματοφύλακες της ομάδας του τελικού Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων. Ο Μήτρογλου, ο Παπασταθόπουλος, ο Νίνης. Και οι τρεις προχθές φόρεσαν για πολλοστή φορά το εθνόσημο. Και οι τρεις στα 25 τους είναι όντως στην πρώτη γραμμή.
Ο Παπασταθόπουλος κάνει μάλλον την καλύτερη καριέρα Έλληνα ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό. Με διαδοχικές μεταγραφές, με παρελθόν στην Μίλαν και το Καμπιονάτο, με παρουσία σήμερα σε μια από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης, όπως η Ντόρτμουντ του σπουδαίου Γιούργκεν Κλοπ.
Ο Νίνης είχε μια σημαντική πορεία στον Παναθηναϊκό, πήγε στο Καμπιονάτο, δεν βρήκε τις ευκαιρίες που ήθελε, μέσω του ΠΑΟΚ όμως ψάχνει ξανά την ευκαιρία να δώσει ώθηση στην καριέρα του. Πιθανότατα δεν έχει φτάσει στο επίπεδο που άπαντες περίμεναν (και ειδικά ο ίδιος) αλλά ακόμη ο… λογαριασμός είναι ανοιχτός.
Μόνο ο Μήτρογλου βρέθηκε κάποια στιγμή με αληθινή απειλή εκτροχιασμού. Δανεικός σε Πανιώνιο και Ατρόμητο, με προτάσεις από μικρό-μεσαίες ομάδες του Βελγίου και της Ολλανδίας. Και ειλικρινά είναι πάρα πολύ δύσκολο όταν ένας ποδοσφαιριστής δίνεται δανεικός από μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό, να επιστρέψει. Πόσο μάλλον έπειτα από ενάμιση χρόνο. Και όχι να γυρίσει για να συμπληρώσει το…ρόστερ. Αλλά να βγει στην πρώτη γραμμή.
Έχοντας για μια σεζόν έναν «σοβαρό» ανταγωνισμό με τον Ραφίκ Τζιμπούρ που ουσιαστικά «μοίρασε» τον χρόνο στα δύο. Και φέτος έχοντας υποψήφιο για την ίδια θέση 11άδας ολόκληρο Σαβιόλα, μέχρι τουλάχιστον ο Μίτσελ να επιχειρήσει να «χωρέσει» και τους δύο στο δικό του σχήμα. Τα κατάφερε. Και τα υπόλοιπα έρχονται…
ΥΓ. Από εκείνη την ομάδα του 2007, στην εθνική ομάδα, στην 11άδα του Ολυμπιακού και τέλος πάντων στα υψηλά πατώματα του ελληνικού ποδοσφαίρου βρίσκεται τουλάχιστον ένας ακόμη ποδοσφαιριστής. Ο Δημήτρης Σιόβας.
Πηγή: www.gazzetta.gr
Post a Comment