Οι μπασκετμπολίστες των ερυθρολεύκων και κυρίως οι παλαιότεροι που ανήκουν στον βασικό κορμό των Πρωταθλητών Ευρώπης, απολαμβάνουν, τους αρέσει και επιδιώκουν το να τελειώνουν τις φάσεις σε fast-break όποτε τους δίνεται η ευκαιρία. Πέρα του ότι το έχουν εκφράσει στις δηλώσεις τους, φαίνεται και στο γήπεδο. Αυτή η ομάδα, άλλωστε, όταν φτιάχτηκε είχε ως νοοτροπία και φιλοσοφία να "σκοτώνει" τον αντίπαλο καλπάζοντας στο ανοιχτό γήπεδο και να πετυχαίνει το μεγαλύτερο μέρος των πόντων της σε καταστάσεις αιφνιδιασμού. Είχε πει και σε εμάς τους δημοσιογράφους κάποια στιγμή ο Ντούσαν Ίβκοβιτς το εξής: "Θέλω το 50% του σκορ μας να προέρχεται από αιφνιδιασμούς, δηλαδή από το εύκολο καλάθι".
Συμφωνώ πως σε ένα ματς που μπορεί να σημειώσεις (για παράδειγμα) 80 πόντους είναι δύσκολο να βάλεις 40 με fast-break, αλλά ο Σέρβος τεχνικός προσπαθούσε να τονίσει με τον τρόπο του (πάνω στην υπερβολή του) πως ήθελε τους ερυθρόλευκους πάντα να επιδιώκουν τα καλάθια στον αιφνιδιασμό, είτε αμέσως μετά το αμυντικό ριμπάουντ, είτε μετά από καλές άμυνες (κλέψιμο), καθώς είχε και τους παίκτες ώστε να το καταφέρει αυτό, όπως τους έχει και τώρα ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Οι Πειραιώτες, τόσο πρόπερσι, όσο και πέρσι, διέθεταν αρκετούς παίκτες με γρήγορα πόδια, όπως τους Χάινς, Πρίντεζη, Λο, Σπανούλη, Παπανικολάου, Μάντζαρη και Σλούκα (δεν είναι τόσο γρήγορος, αλλά ξέρει να αποδίδει αποτελεσματικά σε αυτές τις καταστάσεις) και η ομάδα τους αξιοποιούσε άριστα στο transition-game.
Άλλωστε αυτό το είχε τονίσει και σε συνέντευξη του ο Γιώργος Μπαρτζώκας, σχολιάζοντας πως διαθέτει μία ομάδα με ταλέντο στο να παίζει γρήγορα, έχοντας πολλούς παίκτες στο ρόστερ του οι οποίοι είναι ικανότατοι και αποτελεσματικοί σε καταστάσεις (πρωτεύοντα και δευτερεύοντα) αιφνιδιασμού, τόσο με το να πασάρουν σωστά, όσο και με το να τελειώσουν τις φάσεις όπως πρέπει, έχοντας άριστη επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ τους σε αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού. Σκεφτείτε για παράδειγμα μία πεντάδα με Σπανούλη, Λο, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Χάινς (προσθέστε τον Ντάνστον στην θέση του φέτος). Όλοι τους μπορούν να τρέξουν, να δημιουργήσουν αλλά και να σκοράρουν όταν τρέχουν στο ανοιχτό γήπεδο, λειτουργώντας ταχύτατα αλλά και αρμονικά στα fast-break, φτάνοντας στο λεγόμενο εύκολο καλάθι, κουράζοντας παράλληλα τους αντιπάλους τους. Το τρανζίσιον παιχνίδι αποτελεί το σήμα κατατεθέν αυτής της ομάδας. Έτσι έμαθε να λειτουργεί, έτσι ξέρει να αποδίδει καλύτερα, έτσι έμαθε να κερδίζει και το κομμάτι αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο του dna της. Είναι κομμάτι του χαρακτήρα της, είναι στο ένστικτο των παικτών της.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πέρσι είχε αναφέρει πως σαφώς και θέλει η ομάδα του να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, αναγνωρίζοντας πως οι παίκτες του έχουν ικανότητα σε αυτό το κομμάτι, αλλά είχε τονίσει πως δεν θέλει ο Ολυμπιακός να εξαρτάται απόλυτα από το τρανζίσιον παιχνίδι στην επίθεση. Θεωρούσε και θεωρεί πως οι μπασκετμπολίστες του του έχουν ταλέντο και στο σετ παιχνίδι και για αυτόν τον λόγο πέρσι δούλεψε αρκετά με τους παίκτες του και στο "πέντε εναντίον πέντε". Διότι ήθελε η ομάδα του να είναι ολοκληρωμένη και αποτελεσματική τόσο σε υψηλό όσο και χαμηλό τέμπο. Να μην παρουσιάζει αδυναμία στις επιθέσεις των 24 δευτερολέπτων. Η αλήθεια είναι πως πέρσι οι Πειραιώτες, σε κάποια ματς, παρουσίασαν δυσλειτουργία στο παιχνίδι του μισού γηπέδου. Σε καταστάσεις fast-break πήραν άριστα, αλλά στο σετ παιχνίδι αντιμετώπισαν προβλήματα, τουλάχιστον μέχρι την στιγμή που βρήκαν ρυθμό και σε αυτόν τομέα.
Το πικ-εν-ρολ φυσικά αποτελούσε και θα συνεχίσει να αποτελεί και φέτος βασικό τρόπο επίθεσης των Πειραιωτών, διαθέτοντας "κοντούς" με υψηλό I.Q. (Σπανούλης, Λο, Μάντζαρης, Σλούκας) που ξέρουν να πασάρουν, να σκοράρουν και να διαβάσουν το παιχνίδι του αντιπάλου, αλλά και γρήγορος "ψηλούς" ικανότατους ώστε να κάνουν σκριν και να ολοκληρώσουν τις φάσεις μέσα στο καλάθι. Ο Πάουελ πέρσι δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις σε αυτό το κομμάτι (ένας απ' τους λόγους που είχε πρόβλημα η ομάδα), αλλά οι Σίμονς και Ντάνστον είναι εξαιρετικοί (και πιο γρήγοροι) στο να σκρινάρουν σωστά και να "βυθιστούν" όπως πρέπει μέσα στην ρακέτα, δεχόμενοι τις ασίστ των συμπαικτών τους.
Από τα φιλικά ματς του Ολυμπιακού που είδαμε φέτος, πέρα του ότι έγινε αντιληπτή η μεγαλύτερη αθλητικότητα που απέκτησε η ομάδα κοντά στο καλάθι, παρακολουθήσαμε τους ερυθρόλευκους να τρέχουν ακόμη περισσότερο στο ανοιχτό γήπεδο, επιδιώκοντας να ολοκληρώσουν τις κατοχές τους στον αιφνιδιασμό μετά από κάθε καλή άμυνα. Και σε αυτό βοηθάνε και οι μεταγραφές που έγιναν, καθώς (για παράδειγμα) ο Πέτγουεϊ είναι σαφώς πιο γρήγορος από τον αποχωρήσαντα Άντιτς, το ίδιο ισχύει για τον Σίμονς που αντικατέστησε τον Πάουελ, ο Ντάνστον διαθέτει γρήγορα πόδια όπως και ο Χάινς, ενώ οι Περπέρογλου, Παπαπέτρου και Λοτζέσκι είναι "3άρια" που μπορούν να λειτουργήσουν σωστά σε καταστάσεις fast-break. Οι παίκτες των Πειραιωτών νιώθουν οι εαυτοί τους στο τρανζίσιον και απολαμβάνουν να ολοκληρώνουν τις φάσεις σε γρήγορο τέμπο, πιάνοντας απροετοίμαστη και ανοργάνωτη την εκάστοτε αντίπαλη άμυνα. Όταν παίζουν μπάσκετ στην ταχύτητα και στην ενέργεια, αισθάνονται οι εαυτοί τους και νιώθουν ανίκητοι, διότι ξέρουν πως είναι εξαιρετικοί σε αυτό το κομμάτι.
Οι Πειραιώτες, λοιπόν, θα έχουν και φέτος ως κύριο χαρακτηριστικό τους το τρανζίσιον, δηλαδή την ταχύτατη μεταφορά της μπάλας από το ένα μισό του γηπέδου στο άλλο, αλλά θα επιδιώξουν να εμφανιστούν καλοί και στο σετ παιχνίδι, ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη. Όπως όμως για να πας σε αιφνιδιασμό θα πρέπει να βγάλεις καλή άμυνα, εξασφαλίζοντας τα αμυντικά ριμπάουντ, έτσι και στο "πέντε εναντίον πέντε" θα πρέπει να υπάρχει καλή κυκλοφορία της μπάλας. Ο Ολυμπιακός όταν θα επιτίθεται στο μισό γήπεδο οι παίκτες θα έχουν το μυαλό τους πρώτα στην πάσα και μετά στην ντρίμπλα, τουλάχιστον αυτό τους "φωνάζει" ο Έλληνας τεχνικός. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, στο "πέντε εναντίον πέντε", θέλει κίνηση από τους παίκτες του και να μην είναι στατικοί. Για αυτό άλλωστε θα τον έχετε ακούσει συχνά να φωνάζει στους αθλητές του "speed up". Ζητούμενο του να υπάρχει καλό passing-game ώστε μέσα από αυτό, έχοντας οι παίκτες διαβάσει και το παιχνίδι του αντιπάλου, να βγάζουν την τελική πάσα στον ελεύθερο παίκτη, είτε θα βρίσκεται αυτός στο low-post, είτε στην περιφέρεια.
Το πικ-εν-ρολ βέβαια, όπως προαναφέραμε, θα αποτελέσει στο σετ-παιχνίδι το κύριο σύστημα επίθεσης των ερυθρολεύκων, έχοντας για μαέστρο τον μετρ του είδους, Βασίλη Σπανούλη. Άλλωστε, σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Γιώργος Μπαρτζώκας ήταν ξεκάθαρος: "Το πικ-εν-ρολ είναι ο τρόπος που μου αρέσει να παίζω. Αλλά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγματα. Μπορώ να παίξω έτσι καλά αυτό το σύστημα με αυτήν την ομάδα, επειδή τα πίβοτ μου είναι γρήγορα και μπορούν να κάνουν παγίδες στην κορυφή της γραμμής και να πάρουμε την μπάλα κάτω από την μπασκέτα μετά. Μου αρέσει να αξιοποιώ τα πικ εν ρολ που ανέφερες, επειδή δίνουν μεγάλες πιθανότητες στους παίκτες μου για να σκοράρουν και σχεδόν πάντα αναστατώνουν την άμυνα". Η ομάδα, λοιπόν, έχοντας ως δεδομένη την ικανότητα της στο γρήγορο τρανζίσιον, αν εμφανιστεί λειτουργική και στο σετ παιχνίδι τότε θα παρουσιαστεί ως ο πιο ολοκληρωμένος Ολυμπιακός των τελευταίων ετών.
Συμφωνώ πως σε ένα ματς που μπορεί να σημειώσεις (για παράδειγμα) 80 πόντους είναι δύσκολο να βάλεις 40 με fast-break, αλλά ο Σέρβος τεχνικός προσπαθούσε να τονίσει με τον τρόπο του (πάνω στην υπερβολή του) πως ήθελε τους ερυθρόλευκους πάντα να επιδιώκουν τα καλάθια στον αιφνιδιασμό, είτε αμέσως μετά το αμυντικό ριμπάουντ, είτε μετά από καλές άμυνες (κλέψιμο), καθώς είχε και τους παίκτες ώστε να το καταφέρει αυτό, όπως τους έχει και τώρα ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Οι Πειραιώτες, τόσο πρόπερσι, όσο και πέρσι, διέθεταν αρκετούς παίκτες με γρήγορα πόδια, όπως τους Χάινς, Πρίντεζη, Λο, Σπανούλη, Παπανικολάου, Μάντζαρη και Σλούκα (δεν είναι τόσο γρήγορος, αλλά ξέρει να αποδίδει αποτελεσματικά σε αυτές τις καταστάσεις) και η ομάδα τους αξιοποιούσε άριστα στο transition-game.
Άλλωστε αυτό το είχε τονίσει και σε συνέντευξη του ο Γιώργος Μπαρτζώκας, σχολιάζοντας πως διαθέτει μία ομάδα με ταλέντο στο να παίζει γρήγορα, έχοντας πολλούς παίκτες στο ρόστερ του οι οποίοι είναι ικανότατοι και αποτελεσματικοί σε καταστάσεις (πρωτεύοντα και δευτερεύοντα) αιφνιδιασμού, τόσο με το να πασάρουν σωστά, όσο και με το να τελειώσουν τις φάσεις όπως πρέπει, έχοντας άριστη επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ τους σε αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού. Σκεφτείτε για παράδειγμα μία πεντάδα με Σπανούλη, Λο, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Χάινς (προσθέστε τον Ντάνστον στην θέση του φέτος). Όλοι τους μπορούν να τρέξουν, να δημιουργήσουν αλλά και να σκοράρουν όταν τρέχουν στο ανοιχτό γήπεδο, λειτουργώντας ταχύτατα αλλά και αρμονικά στα fast-break, φτάνοντας στο λεγόμενο εύκολο καλάθι, κουράζοντας παράλληλα τους αντιπάλους τους. Το τρανζίσιον παιχνίδι αποτελεί το σήμα κατατεθέν αυτής της ομάδας. Έτσι έμαθε να λειτουργεί, έτσι ξέρει να αποδίδει καλύτερα, έτσι έμαθε να κερδίζει και το κομμάτι αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο του dna της. Είναι κομμάτι του χαρακτήρα της, είναι στο ένστικτο των παικτών της.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πέρσι είχε αναφέρει πως σαφώς και θέλει η ομάδα του να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, αναγνωρίζοντας πως οι παίκτες του έχουν ικανότητα σε αυτό το κομμάτι, αλλά είχε τονίσει πως δεν θέλει ο Ολυμπιακός να εξαρτάται απόλυτα από το τρανζίσιον παιχνίδι στην επίθεση. Θεωρούσε και θεωρεί πως οι μπασκετμπολίστες του του έχουν ταλέντο και στο σετ παιχνίδι και για αυτόν τον λόγο πέρσι δούλεψε αρκετά με τους παίκτες του και στο "πέντε εναντίον πέντε". Διότι ήθελε η ομάδα του να είναι ολοκληρωμένη και αποτελεσματική τόσο σε υψηλό όσο και χαμηλό τέμπο. Να μην παρουσιάζει αδυναμία στις επιθέσεις των 24 δευτερολέπτων. Η αλήθεια είναι πως πέρσι οι Πειραιώτες, σε κάποια ματς, παρουσίασαν δυσλειτουργία στο παιχνίδι του μισού γηπέδου. Σε καταστάσεις fast-break πήραν άριστα, αλλά στο σετ παιχνίδι αντιμετώπισαν προβλήματα, τουλάχιστον μέχρι την στιγμή που βρήκαν ρυθμό και σε αυτόν τομέα.
Το πικ-εν-ρολ φυσικά αποτελούσε και θα συνεχίσει να αποτελεί και φέτος βασικό τρόπο επίθεσης των Πειραιωτών, διαθέτοντας "κοντούς" με υψηλό I.Q. (Σπανούλης, Λο, Μάντζαρης, Σλούκας) που ξέρουν να πασάρουν, να σκοράρουν και να διαβάσουν το παιχνίδι του αντιπάλου, αλλά και γρήγορος "ψηλούς" ικανότατους ώστε να κάνουν σκριν και να ολοκληρώσουν τις φάσεις μέσα στο καλάθι. Ο Πάουελ πέρσι δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις σε αυτό το κομμάτι (ένας απ' τους λόγους που είχε πρόβλημα η ομάδα), αλλά οι Σίμονς και Ντάνστον είναι εξαιρετικοί (και πιο γρήγοροι) στο να σκρινάρουν σωστά και να "βυθιστούν" όπως πρέπει μέσα στην ρακέτα, δεχόμενοι τις ασίστ των συμπαικτών τους.
Από τα φιλικά ματς του Ολυμπιακού που είδαμε φέτος, πέρα του ότι έγινε αντιληπτή η μεγαλύτερη αθλητικότητα που απέκτησε η ομάδα κοντά στο καλάθι, παρακολουθήσαμε τους ερυθρόλευκους να τρέχουν ακόμη περισσότερο στο ανοιχτό γήπεδο, επιδιώκοντας να ολοκληρώσουν τις κατοχές τους στον αιφνιδιασμό μετά από κάθε καλή άμυνα. Και σε αυτό βοηθάνε και οι μεταγραφές που έγιναν, καθώς (για παράδειγμα) ο Πέτγουεϊ είναι σαφώς πιο γρήγορος από τον αποχωρήσαντα Άντιτς, το ίδιο ισχύει για τον Σίμονς που αντικατέστησε τον Πάουελ, ο Ντάνστον διαθέτει γρήγορα πόδια όπως και ο Χάινς, ενώ οι Περπέρογλου, Παπαπέτρου και Λοτζέσκι είναι "3άρια" που μπορούν να λειτουργήσουν σωστά σε καταστάσεις fast-break. Οι παίκτες των Πειραιωτών νιώθουν οι εαυτοί τους στο τρανζίσιον και απολαμβάνουν να ολοκληρώνουν τις φάσεις σε γρήγορο τέμπο, πιάνοντας απροετοίμαστη και ανοργάνωτη την εκάστοτε αντίπαλη άμυνα. Όταν παίζουν μπάσκετ στην ταχύτητα και στην ενέργεια, αισθάνονται οι εαυτοί τους και νιώθουν ανίκητοι, διότι ξέρουν πως είναι εξαιρετικοί σε αυτό το κομμάτι.
Οι Πειραιώτες, λοιπόν, θα έχουν και φέτος ως κύριο χαρακτηριστικό τους το τρανζίσιον, δηλαδή την ταχύτατη μεταφορά της μπάλας από το ένα μισό του γηπέδου στο άλλο, αλλά θα επιδιώξουν να εμφανιστούν καλοί και στο σετ παιχνίδι, ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη. Όπως όμως για να πας σε αιφνιδιασμό θα πρέπει να βγάλεις καλή άμυνα, εξασφαλίζοντας τα αμυντικά ριμπάουντ, έτσι και στο "πέντε εναντίον πέντε" θα πρέπει να υπάρχει καλή κυκλοφορία της μπάλας. Ο Ολυμπιακός όταν θα επιτίθεται στο μισό γήπεδο οι παίκτες θα έχουν το μυαλό τους πρώτα στην πάσα και μετά στην ντρίμπλα, τουλάχιστον αυτό τους "φωνάζει" ο Έλληνας τεχνικός. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, στο "πέντε εναντίον πέντε", θέλει κίνηση από τους παίκτες του και να μην είναι στατικοί. Για αυτό άλλωστε θα τον έχετε ακούσει συχνά να φωνάζει στους αθλητές του "speed up". Ζητούμενο του να υπάρχει καλό passing-game ώστε μέσα από αυτό, έχοντας οι παίκτες διαβάσει και το παιχνίδι του αντιπάλου, να βγάζουν την τελική πάσα στον ελεύθερο παίκτη, είτε θα βρίσκεται αυτός στο low-post, είτε στην περιφέρεια.
Το πικ-εν-ρολ βέβαια, όπως προαναφέραμε, θα αποτελέσει στο σετ-παιχνίδι το κύριο σύστημα επίθεσης των ερυθρολεύκων, έχοντας για μαέστρο τον μετρ του είδους, Βασίλη Σπανούλη. Άλλωστε, σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Γιώργος Μπαρτζώκας ήταν ξεκάθαρος: "Το πικ-εν-ρολ είναι ο τρόπος που μου αρέσει να παίζω. Αλλά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγματα. Μπορώ να παίξω έτσι καλά αυτό το σύστημα με αυτήν την ομάδα, επειδή τα πίβοτ μου είναι γρήγορα και μπορούν να κάνουν παγίδες στην κορυφή της γραμμής και να πάρουμε την μπάλα κάτω από την μπασκέτα μετά. Μου αρέσει να αξιοποιώ τα πικ εν ρολ που ανέφερες, επειδή δίνουν μεγάλες πιθανότητες στους παίκτες μου για να σκοράρουν και σχεδόν πάντα αναστατώνουν την άμυνα". Η ομάδα, λοιπόν, έχοντας ως δεδομένη την ικανότητα της στο γρήγορο τρανζίσιον, αν εμφανιστεί λειτουργική και στο σετ παιχνίδι τότε θα παρουσιαστεί ως ο πιο ολοκληρωμένος Ολυμπιακός των τελευταίων ετών.
Πηγή: www.redplanet.gr
Post a Comment