Ο Μίτσελ πήγε κόντρα σε όλους το καλοκαίρι και παρά την γκρίνια ακολούθησε τη δική του φιλοσοφία για τον Ολυμπιακό!
Στις 56 μέρες άδειας που είχε δώσει στους παίκτες του, αυτός είχε αράξει στην Ιμπιθα. Στο μπαλκόνι του υπέροχου σπιτιού του, κοιτώντας τη Μεσόγειο και πίνοντας ένα ποτήρι λευκό κρασί, άκουγε το «My way» του Φρανκ Σινάτρα. Πιθανότατα να σκεφτόταν πως αυτό θα έκανε και στον Ολυμπιακό μόλις τελείωναν οι διακοπές του. Ο,τι κι αν γινόταν, αυτός θα ακολουθούσε τον δικό του τρόπο.
Ενας τρόπος που από την αρχή είχε παρεξηγηθεί για τον ίδιο. Από την τριάρα στο Λεβάντε, τα μη κερδισμένα ντέρμπι και το άσχημο παιχνίδι στον τελικό Κυπέλλου. Σε συνδυασμό με την μεγάλη άδεια και το... τροπικό του μαύρισμα το πρώτο παρατσούκλι βγήκε. «Τουρίστας». Οταν δε «έσκασαν» οι τεσσάρες από Φράιμπουργκ και Χόφενχαϊμ ακούστηκε το «Ζίκο» και σχεδόν απαίτηση από πολύ κόσμο να διορθωθεί το λάθος με απόλυσή του.
Το χαμόγελο του Μίτσελ μετά και από ήττες και η παρουσία του που ήταν πάντα στην τρίχα τον παρομοίωσαν με τον «Ριτζ» της Τόλμης και Γοητείας. Ακόμα και μετά από νίκες στο ελληνικό πρωτάθλημα φέτος η ειρωνεία προς το πρόσωπό του ήταν μεγάλη και ταυτόχρονα υπήρξαν φήμες που ήθελαν ακόμα και προπονητή να βρίσκεται στην Αθήνα για να συζητήσει την αντικατάστασή του.
Ο ίδιος προσπαθούσε να τα βάλει στην άκρη. Αντιλαμβανόταν το τι γινόταν, ήξερε πως υπήρχε πίεση όμως αυτός εκεί. Με τον δικό του τρόπο. Με τις δικές του επιλογές. Οσο ριζοσπαστικές και αν ήταν αυτές. Είτε αφήνοντας τον Μήτρογλου εκτός αποστολής, είτε τον Σαβιόλα στον πάγκο, είτε τραβώντας στον πάγκο τον Βάις.
Παρά το αήττητο στο πρωτάθλημα και την καλή εμφάνιση κόντρα στην Παρί Σεν Ζερμέν, ο κόσμος πάντα έβρισκε για να του χρεώσει. Ουδείς από αυτούς ήξερε πόσο πολύ είχε δουλέψει στην προετοιμασία, πόσο μελετούσε για τον Ολυμπιακό και τους αντιπάλους. Το «τουρίστας» είχε... κλειδώσει για τον Μίτσελ και όλοι περίμεναν ότι αργά ή γρήγορα θα χαιρετούσε. Ευτυχώς για τον Ολυμπιακό ο Μίτσελ έχει παίξει περισσότερα από 400 παιχνίδια στη Ρεάλ Μαδρίτης. Εκεί που η πίεση πολλαπλασιάζεται.
Δεν λύγισε, συνέχισε την πορεία του και η δουλειά (αλλά και οι επιλογές του) τον δικαιώνουν. Ειδικά μετά το ματς της Λισσαβώνας. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός έφυγε με την ισοπαλία και ήταν απογοητευμένος. Γιατί οι «ερυθρόλευκοι» πραγματοποίησαν ένα τέλειο ημίχρονο στο πρώτο ημίχρονο σε ανασταλτικό και δημιουργικό τομέα. Μετά το ματς στράβωσε από τη βροχή και τον αγωνιστικό χώρο.
Ο ίδιος παρά το ακριβοπληρωμένο του κοστούμι έμεινε για 93 λεπτά στη βροχή. Δεν έκατσε λεπτό στον πάγκο του. Είχε γίνει ένα με τους παίκτες του. Σε βαθμό να είναι στο όριο του πλαγίου άουτ. Να τους στηρίζει, να τους φωνάζει και να διαμαρτύρεται. Μετά το ματς χωρίς κοστούμι αλλά με φόρμα του Ολυμπιακού είχε καθίσει στο αεροδρόμιο και περίμενε να επιβιβαστεί. Στον δικό του κόσμο, χαμογελούσε. Παρέμεινε σταθερός στον δικό του τρόπο. Σκεφτόταν τις ξέγνοιαστες μέρες στην Ιμπιθα... Και το πόσο δίκιο είχε ο Φρανκ Σινάτρα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΕΩΣΗ!
Στις 56 μέρες άδειας που είχε δώσει στους παίκτες του, αυτός είχε αράξει στην Ιμπιθα. Στο μπαλκόνι του υπέροχου σπιτιού του, κοιτώντας τη Μεσόγειο και πίνοντας ένα ποτήρι λευκό κρασί, άκουγε το «My way» του Φρανκ Σινάτρα. Πιθανότατα να σκεφτόταν πως αυτό θα έκανε και στον Ολυμπιακό μόλις τελείωναν οι διακοπές του. Ο,τι κι αν γινόταν, αυτός θα ακολουθούσε τον δικό του τρόπο.
Ενας τρόπος που από την αρχή είχε παρεξηγηθεί για τον ίδιο. Από την τριάρα στο Λεβάντε, τα μη κερδισμένα ντέρμπι και το άσχημο παιχνίδι στον τελικό Κυπέλλου. Σε συνδυασμό με την μεγάλη άδεια και το... τροπικό του μαύρισμα το πρώτο παρατσούκλι βγήκε. «Τουρίστας». Οταν δε «έσκασαν» οι τεσσάρες από Φράιμπουργκ και Χόφενχαϊμ ακούστηκε το «Ζίκο» και σχεδόν απαίτηση από πολύ κόσμο να διορθωθεί το λάθος με απόλυσή του.
Το χαμόγελο του Μίτσελ μετά και από ήττες και η παρουσία του που ήταν πάντα στην τρίχα τον παρομοίωσαν με τον «Ριτζ» της Τόλμης και Γοητείας. Ακόμα και μετά από νίκες στο ελληνικό πρωτάθλημα φέτος η ειρωνεία προς το πρόσωπό του ήταν μεγάλη και ταυτόχρονα υπήρξαν φήμες που ήθελαν ακόμα και προπονητή να βρίσκεται στην Αθήνα για να συζητήσει την αντικατάστασή του.
Ο ίδιος προσπαθούσε να τα βάλει στην άκρη. Αντιλαμβανόταν το τι γινόταν, ήξερε πως υπήρχε πίεση όμως αυτός εκεί. Με τον δικό του τρόπο. Με τις δικές του επιλογές. Οσο ριζοσπαστικές και αν ήταν αυτές. Είτε αφήνοντας τον Μήτρογλου εκτός αποστολής, είτε τον Σαβιόλα στον πάγκο, είτε τραβώντας στον πάγκο τον Βάις.
Παρά το αήττητο στο πρωτάθλημα και την καλή εμφάνιση κόντρα στην Παρί Σεν Ζερμέν, ο κόσμος πάντα έβρισκε για να του χρεώσει. Ουδείς από αυτούς ήξερε πόσο πολύ είχε δουλέψει στην προετοιμασία, πόσο μελετούσε για τον Ολυμπιακό και τους αντιπάλους. Το «τουρίστας» είχε... κλειδώσει για τον Μίτσελ και όλοι περίμεναν ότι αργά ή γρήγορα θα χαιρετούσε. Ευτυχώς για τον Ολυμπιακό ο Μίτσελ έχει παίξει περισσότερα από 400 παιχνίδια στη Ρεάλ Μαδρίτης. Εκεί που η πίεση πολλαπλασιάζεται.
Δεν λύγισε, συνέχισε την πορεία του και η δουλειά (αλλά και οι επιλογές του) τον δικαιώνουν. Ειδικά μετά το ματς της Λισσαβώνας. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός έφυγε με την ισοπαλία και ήταν απογοητευμένος. Γιατί οι «ερυθρόλευκοι» πραγματοποίησαν ένα τέλειο ημίχρονο στο πρώτο ημίχρονο σε ανασταλτικό και δημιουργικό τομέα. Μετά το ματς στράβωσε από τη βροχή και τον αγωνιστικό χώρο.
Ο ίδιος παρά το ακριβοπληρωμένο του κοστούμι έμεινε για 93 λεπτά στη βροχή. Δεν έκατσε λεπτό στον πάγκο του. Είχε γίνει ένα με τους παίκτες του. Σε βαθμό να είναι στο όριο του πλαγίου άουτ. Να τους στηρίζει, να τους φωνάζει και να διαμαρτύρεται. Μετά το ματς χωρίς κοστούμι αλλά με φόρμα του Ολυμπιακού είχε καθίσει στο αεροδρόμιο και περίμενε να επιβιβαστεί. Στον δικό του κόσμο, χαμογελούσε. Παρέμεινε σταθερός στον δικό του τρόπο. Σκεφτόταν τις ξέγνοιαστες μέρες στην Ιμπιθα... Και το πόσο δίκιο είχε ο Φρανκ Σινάτρα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΕΩΣΗ!
Ακόμα και μετά την Αντερλεχτ και τη μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ υπήρξε γκρίνια. Σε βαθμό που ο Μίτσελ και οι παίκτες του θα έπρεπε να... ντρέπονταν επειδή κέρδισαν 3-0! Την ίδια ώρα στο πρωτάθλημα οι «ερυθρόλευκοι» πήγαιναν τρένο με νίκες με πολλά γκολ, αλλά και πάλι δεν ήταν αρκετό. Μέχρι το βράδυ της Λισσαβώνας. Εκεί που αν το γήπεδο παρέμενε σε λίγο καλύτερη κατάσταση, ο Φουστέρ θα είχε κάνει το 2-0 και ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε κι άλλο «διπλό». Το στοίχημα όμως ο Μίτσελ το κέρδισε. Παρά την ισοπαλία έδιωξε την απαξίωση από το πρόσωπό του. Απομένει η αποθέωση... Την Κυριακή με αντίπαλο τον ΟΦΗ είναι μία καλή ευκαιρία...
Πηγή: www.sportday.gr
Post a Comment