Ο Ολυμπιακός θα παίξει την πρόκριση στην έδρα του και στο «Ντα Λουζ» έδειξε με την απόδοσή του ότι από αυτόν εξαρτάται...
Xθες σε αυτήν εδώ τη γωνιά έγραφα ότι υπάρχει και η ισοπαλία και ότι ο Ολυμπιακός κόντρα στις «κραυγές» από την Ελλάδα, που του ζητούν οπωσδήποτε δεύτερη συνεχόμενη εκτός έδρας νίκη, θα πρέπει να έχει συνεχώς στο μυαλό του πόσο πολύτιμος είναι ο ένας βαθμός.
Η αλήθεια είναι ότι δεν φανταζόμουν έτσι την εικόνα του ματς. Στα πρώτα 45 λεπτά ο Ολυμπιακός έκανε -δεδομένου του αντιπάλου- το καλύτερο ημίχρονό του σε εκτός έδρας ματς του Τσάμπιονς Λιγκ, εδώ και πολλά χρόνια. Προηγήθηκε με 1-0, είχε τον απόλυτο έλεγχο του ματς, δεν κινδύνευε κι έμοιαζε ικανός να βάλει και δεύτερο τέρμα και να τελειώσει το ματς και πιθανότατα και την πρόκριση.
Συνεπώς ναι, με τέτοιο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος που έφυγε με ένα βαθμό. Ένα λάθος του Ρομπέρτο σε ένα κόρνερ που δεν έπρεπε να έχει δοθεί, ήταν αρκετό για να μην κερδίσει ο Ολυμπιακός ένα δικό του ματς. Έστω κι έτσι όμως, η πρόκριση στο χέρι του είναι.
Διότι στον χθεσινό Ολυμπιακό δεν έχεις να προσάψεις τίποτα. Απλά υπέροχος σε όσο διάστημα παίχτηκε ποδόσφαιρο (και όχι πόλο). Άριστα διαβασμένος, σωστά στημένος από τον προπονητή του, με παίκτες που είχαν σχεδόν όλοι από καλή έως εξαιρετική απόδοση, με μεγάλη ισορροπία στο ανασταλτικό και το δημιουργικό κομμάτι. Μία εμφάνιση ώριμη, με πειθαρχία, μυαλό, πάθος και έναν τρόπο παιχνιδιού ασορτί με αυτόν που έπαιζε ο προπονητής του Ολυμπιακού όταν ήταν top class ποδοσφαιριστής στη Ρεάλ.
Ο Μίτσελ έχει ακούσει πολλά, έχει δοκιμάσει και πολλά και θα δοκιμάζει κι άλλα, όπως μας έδειξε χθες με τον τρόπο που χρησιμοποίησε τον Γιαταμπαρέ, αλλά είναι γεγονός ότι φτιάχνει έναν Ολυμπιακό που χαίρεσαι να τον βλέπεις. Ο Ισπανός περισσότερο από όλους τους χθεσινούς διακριθέντες (Τσόρι, Μανιάτη, Φουστέρ, Μήτρογλου στο πρώτο ημίχρονο) αξίζει να πάρει το credit γι' αυτό το αποτέλεσμα και γι' αυτή την εμφάνιση.
Xθες σε αυτήν εδώ τη γωνιά έγραφα ότι υπάρχει και η ισοπαλία και ότι ο Ολυμπιακός κόντρα στις «κραυγές» από την Ελλάδα, που του ζητούν οπωσδήποτε δεύτερη συνεχόμενη εκτός έδρας νίκη, θα πρέπει να έχει συνεχώς στο μυαλό του πόσο πολύτιμος είναι ο ένας βαθμός.
Η αλήθεια είναι ότι δεν φανταζόμουν έτσι την εικόνα του ματς. Στα πρώτα 45 λεπτά ο Ολυμπιακός έκανε -δεδομένου του αντιπάλου- το καλύτερο ημίχρονό του σε εκτός έδρας ματς του Τσάμπιονς Λιγκ, εδώ και πολλά χρόνια. Προηγήθηκε με 1-0, είχε τον απόλυτο έλεγχο του ματς, δεν κινδύνευε κι έμοιαζε ικανός να βάλει και δεύτερο τέρμα και να τελειώσει το ματς και πιθανότατα και την πρόκριση.
Συνεπώς ναι, με τέτοιο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος που έφυγε με ένα βαθμό. Ένα λάθος του Ρομπέρτο σε ένα κόρνερ που δεν έπρεπε να έχει δοθεί, ήταν αρκετό για να μην κερδίσει ο Ολυμπιακός ένα δικό του ματς. Έστω κι έτσι όμως, η πρόκριση στο χέρι του είναι.
Διότι στον χθεσινό Ολυμπιακό δεν έχεις να προσάψεις τίποτα. Απλά υπέροχος σε όσο διάστημα παίχτηκε ποδόσφαιρο (και όχι πόλο). Άριστα διαβασμένος, σωστά στημένος από τον προπονητή του, με παίκτες που είχαν σχεδόν όλοι από καλή έως εξαιρετική απόδοση, με μεγάλη ισορροπία στο ανασταλτικό και το δημιουργικό κομμάτι. Μία εμφάνιση ώριμη, με πειθαρχία, μυαλό, πάθος και έναν τρόπο παιχνιδιού ασορτί με αυτόν που έπαιζε ο προπονητής του Ολυμπιακού όταν ήταν top class ποδοσφαιριστής στη Ρεάλ.
Ο Μίτσελ έχει ακούσει πολλά, έχει δοκιμάσει και πολλά και θα δοκιμάζει κι άλλα, όπως μας έδειξε χθες με τον τρόπο που χρησιμοποίησε τον Γιαταμπαρέ, αλλά είναι γεγονός ότι φτιάχνει έναν Ολυμπιακό που χαίρεσαι να τον βλέπεις. Ο Ισπανός περισσότερο από όλους τους χθεσινούς διακριθέντες (Τσόρι, Μανιάτη, Φουστέρ, Μήτρογλου στο πρώτο ημίχρονο) αξίζει να πάρει το credit γι' αυτό το αποτέλεσμα και γι' αυτή την εμφάνιση.
Πηγή: www.sportday.gr
Post a Comment